Klient nie zapłacił za robotę. Co może zrobić fachowiec

Tę historię da się w dużej części uciąć, zanim w ogóle wyjmiesz wiertarkę. Jeśli już się wydarzyła, najlepiej iść krok po kroku: spokojne przypomnienie, pismo, a sąd dopiero na końcu. Poniżej rozpisuję każdy etap i to, gdzie kończy się rola aplikacji.

Zanim zaczniesz: zakres i cena na piśmie

Spory o pieniądze rzadko biorą się ze złej woli. Częściej obie strony po prostu inaczej zrozumiały, co było w cenie. Ty liczyłeś montaż, klient myślał, że montaż razem z wywozem starej szafki i silikonem. Ustalenia ustne też się liczą, tylko w sporze zostaje słowo przeciw słowu.

Nie potrzebujesz od razu umowy na trzy strony. Wystarczy jedna wiadomość wysłana przed pracą, na którą klient odpowie „OK”:

• co dokładnie robisz, a czego nie robisz;
• cena: za całość, za godzinę czy za metr;
• materiały: kto kupuje i jak się rozliczacie;
• co jest płatne osobno, na przykład wywóz gruzu albo wniesienie materiałów;
• kiedy i jak klient płaci: gotówką, kartą czy przelewem, po odbiorze czy w częściach.

Przy większej robocie, gdzie materiały kosztują sporo, poproś o zaliczkę na nie albo niech klient kupi je sam. Kupowanie za swoje „bo potem odda” to prosty sposób, żeby stracić dwa razy: na robociźnie i na materiale.

Zdjęcia i odbiór, czyli dowody robione przy okazji

Zdjęcie „przed” to nie formalność. Pokazuje krzywą ścianę, spękane płytki i starą rurę, zanim ktokolwiek zacznie twierdzić, że to Twoja robota. Zdjęcie „po” pokazuje, że praca jest skończona i jak wygląda. Rób oba z tego samego miejsca, przy dobrym świetle, całość i zbliżenie.

Na koniec poproś klienta, żeby obejrzał wynik przy Tobie i potwierdził odbiór. Wystarczy krótka wiadomość w stylu „sprawdziłem, wszystko działa”. Jeśli ma zastrzeżenia, lepiej usłyszeć je teraz, gdy stoisz obok z narzędziami, niż za dwa tygodnie jako powód, żeby nie płacić.

Na miejscu wyszło więcej pracy? Nie rób jej „na gębę”. Napisz, co dochodzi i za ile, i poczekaj na zgodę na piśmie. To pięć minut, a oszczędza całą kłótnię przy rozliczeniu.

Pieniędzy nie ma. Co robić krok po kroku

1. Przypomnij spokojnie, dzień albo dwa po umówionym terminie. Napisz kwotę zgodną z ustaleniami, sposób płatności i nowy termin. Często klient po prostu zapomniał.
2. Jeśli klient kwestionuje kwotę, zapytaj, co konkretnie mu się nie zgadza. Czasem chodzi o drobną poprawkę Twojej pracy i szybciej ją zrobić, niż się spierać. Część, której nikt nie kwestionuje, może zapłacić od razu.
3. Wyślij wezwanie do zapłaty na piśmie. Kto, komu, za jakie prace, ile, na jaki rachunek lub w jakiej formie, do kiedy i co zrobisz, jeśli pieniądze nie wpłyną. Wyślij tak, żeby dało się udowodnić doręczenie, na przykład listem poleconym za potwierdzeniem odbioru.
4. Rozważ mediację albo inną polubowną drogę, jeśli klient w ogóle chce rozmawiać.
5. Dopiero potem sąd.

Wezwanie ma znaczenie także później. W pozwie trzeba napisać, czy strony próbowały rozwiązać spór bez sądu, a wysłane wezwanie jest najprostszym dowodem, że próbowałeś.

Przy prostych roszczeniach o pieniądze, gdzie sprawa nie wymaga przesłuchiwania świadków, istnieje elektroniczne postępowanie upominawcze (EPU). Pozew składa się przez internet na e-sad.gov.pl, a sąd może wydać nakaz zapłaty. Dłużnik ma prawo wnieść sprzeciw i wtedy sprawa trafia do zwykłego sądu. Opłaty, terminy i szczegóły procedury się zmieniają, dlatego sprawdzaj je na stronie e-sądu. Nie odkładaj też sprawy latami, bo roszczenia się przedawniają.

Uczciwie: to jest ogólny zarys, a nie porada prawna. Jeśli kwota jest dla Ciebie istotna albo klient ma swoją wersję wydarzeń, porozmawiaj z prawnikiem, zanim złożysz pozew.

Błędy, przez które fachowiec zostaje z niczym

• „Potem się dogadamy” zamiast ceny przed startem. Potem każdy pamięta inną kwotę.
• Dodatkowa praca bez zgody na piśmie. Klient zapłaci za to, co zamawiał, a resztę uzna za Twój pomysł.
• Brak zdjęcia „przed”. Wtedy stara rysa na płytce nagle staje się Twoją rysą.
• Materiały kupione za swoje bez zapisu, co i za ile.
• Miesiące czekania bez jednego pisma. Im dłużej, tym trudniej cokolwiek odzyskać.
• Nerwy: groźby w wiadomościach, straszenie złą opinią, demontaż zrobionej roboty. Tak z wierzyciela łatwo zostać stroną, która narobiła szkód.

Ostatni punkt boli najbardziej, bo wynika z emocji, a emocje przy niezapłaconej robocie są zrozumiałe. Mimo to spokojne, rzeczowe pismo działa lepiej niż telefon o dziesiątej wieczorem.

Jak to wygląda w HandyMan24

Klient publikuje zlecenie, a Ty wysyłasz ofertę ze swoją ceną i opisem, co jest w cenie. Zakres i kwota zostają zapisane w aplikacji, zanim klient Cię wybierze. Jeśli na miejscu wychodzi więcej pracy, proponujesz zmianę zakresu w platformie. Bez zgody klienta cena się nie zmienia, więc nie ma dopłat „na słowo”.

Wiadomości w platformie nie da się edytować ani usunąć, więc zostają dowodem dla obu stron. Zdjęcia „przed” i „po” robisz w aplikacji. Na koniec klient potwierdza wykonanie i wystawia opinię. Wszystko to przyda się też wtedy, gdy będziesz pisać wezwanie do zapłaty.

Teraz to, o czym trzeba powiedzieć wprost. Klient płaci Tobie bezpośrednio, gotówką albo kartą, i pieniądze za pracę nie przechodzą przez platformę. HandyMan24 nie ściąga należności i nie jest stroną Waszego rozliczenia. Każda strona może otworzyć spór, który rozpatruje pracownik platformy na podstawie wiadomości i zdjęć. Decyduje on o statusie umowy i o Twojej prowizji, ale nie o tym, kto komu jest winien pieniądze. Jeśli klient mimo wszystko nie płaci, zostaje droga opisana wyżej.

Rejestracja i wysyłanie ofert są bezpłatne. Prowizję platforma pobiera dopiero wtedy, gdy klient Cię wybierze, szczegóły są w artykule o prowizji fachowca. Jak wygląda cała współpraca, przeczytasz na stronie praca dla fachowców.

Częste pytania

Chcesz brać zlecenia, w których zakres, cena i zdjęcia są zapisane od pierwszej wiadomości? Załóż konto fachowca. To nie ochroni przed każdym trudnym klientem, ale w razie sporu nie zaczynasz od zera.